Blog

EEN MARKTWANDELING MET VIKTOR PALMER

Eclectic selector: Dat zijn de twee woorden die in mijn hoofd schieten als ik de naam ‘Viktor Palmer’ hoor. Laat zijn donkere, smaakvolle, underground bass geluid je niet voor de gek houden. Mark van Hooijdonk is een van de aardigste en meest beleefde mensen die ik ken. Tijd om de man achter de glimlach en obscure techno beter te leren kennen door middel van een wandeling rond De Marktkantine.

Waar en wanneer is je liefde en passie voor mixen ontstaan? Hoe is het allemaal begonnen?

Een oud huisgenoot had een set draaitafels en ik heb hem daar altijd op zien en horen spelen. Daarnaast ging ik ook naar feesten dus ik was al geïnteresseerd in muziek. Ik dacht fuck it, en ben begonnen met platen te kopen want ik wilde weten hoe het in elkaar steekt en hoe hij, mijn huisgenoot, dat voor elkaar kreeg. Ik dacht ik koop gewoon wat platen en ik zie wel wat er gebeurd. Toen begon ik met mixen, en dat was eigenlijk best cool, het was wel erg moeilijk om te leren mixen.

Wie heeft het jou geleerd?

Bas, m’n huisgenoot heeft me de basistechnieken geleerd. Hoe ik de eerst beat moest vinden, wat low en mid-high is, en wat de twee faders zijn.. dat is t eigenlijk. Het was best moeilijk om het op Belt Drive draaitafels te leren. Ik denk dat het een jaar duurde voordat ik mijn eigen draaitafels had. Dus eigenlijk begon ik echt platen te kopen toen ik 19 was, het was leuk om een beetje uit te proberen daarmee. Maar in het begin was ik niet zo serieus met muziek bezig als nu, er gingen soms maanden voorbij zonder dat ik überhaupt een plaat kocht.

Herinner je je nog de eerste plaat die je hebt gekocht?

Outside agency nummer 1 of 2, uitgebracht onder het label van Genosha. Het was een zware en intense industriële hardcore plaat, 160 bpm. Ik begon eigenlijk met hardcore, en t was best wel lastig omdat het tempo steeds veranderde. Sommige nummers konden gewoon niet samen, en niet alleen het tempo was gek maar ook de structuur. Het constante tempo in Techno en nummers zonder gekke breekpunten maakte het voor mij een stuk gemakkelijker.

Misschien is het een stijl, ritme vinden in onritmische nummers?

Dat is een leuke insteek, omdat je moet zoeken naar iets om te mixen en je moet een geluid creëren dat nog niet bestaat.

Had je ooit gedacht dat je bij grote Amsterdamse clubs zou draaien onder verschillende aliassen?

Nee! Twee jaar geleden toen ik begon met LET, werd ik benaderd om resident te worden. Door dat ik deze kans kreeg wilde ik er ook wel echt wat van maken. Ik had nooit gedacht dat ik dit zou doen als carrière. Het is gewoon allemaal begonnen met liefde en passie voor muziek. Het maakte niet uit of mensen het leuk vonden of niet, het draaide altijd om m’n eigen plezier. Tegenwoordig zijn er wel dingen anders helemaal wat betreft technologie, maar dat is een bekend verhaal.

Klopt, het is een instrument waar veel mensen gebruik van willen maken. Veel mensen leren te mixen en ‘DJ’en tegenwoordig, waarin verschil jij van de anderen? Ik weet dat je uniek bent, maar wat is volgens jou het speciale ‘attribuut’ dat jou anders maakt dan de anderen?

Ah.. bedankt voor het compliment *blozend*; ik heb gewoon problemen platen te spelen en muziek te maken wat in lijn staat met mijn karakter, met hoe ik me voel. Ik wil dat het een verlenging van mijn karakter is. Dat is absoluut de belangrijkste factor wat ik kan meegeven. Ik probeer altijd een connectie te hebben met hoe ik me voel en dat vertaal ik naar frequenties. Daarnaast draait het ook om techniek…Als je een idee hebt, dan heb ik vaak ook een idee over hoe ik het wil uitwerken. Bijvoorbeeld: De stappen die je neemt voor het begin van de creatie. De hele uitkomst moet perfect zijn. Dit kan gerelateerd worden aan muziek, hoe een set is opgebouwd en dat het ontstaan is uit een selectie en techniek. Dit is absoluut het tweede belangrijke aspect. Als een set niet werk, zowel technisch of selection-wise, kan ik hier goed van balen.

Ja en technieken variëren nog wel eens waardoor elke succesvolle artiest anders is dan de andere. Daarnaast zijn er, naar mijn mening, veel DJ’s die een rol als ‘verhaalverteller’ spelen op een dansvloer. Als we kijken naar hoe je muziek ziet als een frequentie van jezelf, wat is dan de meest bijzondere journey-full set waar jij bij bent geweest?

Marco Shuttle. Hij speelt veel verschillende stijlen, maar krijgt het nog steeds voor elkaar om het volledig en samenhangend te houden. Hij kan van hele harde Techno naar Electro gaan en weer terug, zonder dat het raar klinkt. Hij wordt in een hokje geplaats als ‘Techno’ DJ, maar hij doet veel meer dan dat, wat ik heel vet vindt. Er zijn waarschijnlijk een heleboel House DJ’s die dat ook doen, maar daar luister ik niet echt naar, maar ik ben er wel bewust van. Genres zijn over-rated, uiteindelijk kan elk nummer in elke categorie vallen maar het hangt er vanaf hoe je het gebruikt in je set. Het moet natuurlijk wel een logisch besluit zijn. Als het goed past, maakt het niet uit of het House, Techno, Indian, of wat dan ook is.

Tegenwoordig zie je ook veel verschillende stijlen uitkomen onder een label. Welke labels hebben jouw voorkeur op dit moment?

Posh Isolation luister ik op dit moment veel naar. Het is een soort ambient noise, geen Techno. Niet alles wat ze uitbrengen is even interessant maar de emotie, het gevoel en het verhaal wat ze willen vertellen vind ik prachtig. Voor mijn volgende Red Light Radio show ben ik van een Posh Isolation compilatie te maken. Dat is pas over twee maanden dus ik heb genoeg tijd om er een speciaal ding van te maken. Wat betreft Techno koop ik van heel veel verschillende labels.

Alleen Vinyl?

Vinyl en digitaal. De laatste tijd draai ik eigenlijk meer en meer digitaal.

Valt dat onder het ‘Okinawa’ concept?

Ja precies! Ik word ergens ook gedwongen om meer digitaal te draaien. Als ik elke maand fris en divers wil blijven draaien dan zou me dat me vinyl enorm veel geld kosten. Geld wat ik overigens niet heb, was dat maar het geval.. Uiteindelijk gaat het om wat je met de muziek doet, de drager is niet relevant. Een track die steeds maar weer in mijn sets blijft opduiken is Sähkö van Mika Vainio. Sähkö betekent elektriciteit in het Fins. Op een of andere manier past deze tracks in elke set en de reacties zijn ook altijd goed. Gek eigenlijk als je bedenkt dat het alleen een kick en bleep bevat.

Heb je iets uit gebracht onder een label?

Ik zal binnenkort releasen op ‘LET’ wat overigens een emotioneel ding is voor mij. Zij zijn min of meer de reden waarom ik überhaupt op deze manier met muziek bezig ben. Als zij me niet gevraagd hadden om resident te worden was ik nu waarschijnlijk aan het werk als socioloog of journalist. Ik had nooit bedacht om serieus met muziek bezig te zijn voordat ik LET ontmoette. Het is daarom extra speciaal om onder hun naam een plaat te releasen. Maar los van dat, als ik elk label mocht kiezen zou dat zeker Sähkö zijn.

Hoe heet een van je producties?

Venkel High Spirits’ staat nu op mijn Soundcloud. De titel is totaal random gekozen. ‘Venkel High Spirits’ is zo genoemd doordat ik Venkel thee aan het drinken was tijdens het produceren van die plaat. ‘5 2’ een andere plaat, heet zo vanwege mijn huisgenoot. Hij was aanwezig tijdens het afronden van de track en vertelde een verhaal over zijn squash wedstrijd. De eindstand was 5-2. Het overdenken van namen is niks voor mij. Als mijn huisgenoot een ander verhaal had verteld had die track ook anders geheten. Het is de muziek die telt. Niet de naam, het artwork of een limited edition USB stick met de laatste Soedanese proto-house track, als je begrijpt wat ik bedoel.

Het lijkt alsof je erg in het moment leeft en je creativiteit uit je omgeving haalt. Door wat of wie komt jouw creativiteit het meest naar boven?

Um….

God?

Ha!… Ja, schrijf dat meer op.

Iets totaal anders… Als je toegang hebt tot elke vorm van transportatie, waar zou je dan heen gaan?

Met een raket naar de maan.

Niet naar Mars?

Mars zou ook te gek zijn.

Waarom de maan? Een dode steen?

Ik zou daar zeker heen gaan, jij niet? Of ik zou naar de Marianentrog gaan. Het is de diepste plek van de oceaan tot dusver bekent. Ik zou wel willen zien wat zich daar afspeelt.

Viktor Palmer staat samen met Function en Cliff Lothar aanstaande zaterdag op de tweede zaal in De Marktkantine. Final release tickets zijn nu hier beschikbaar.