Blog

Bas Dobbelaer’s succeszomer

Bas Dobbelaer heeft met zijn eclectische ambient-sound in korte tijd een plekje verworven op de radar van grote organisaties. Het hoogtepunt? Zijn afgeladen all-nighter in de Sugar Factory afgelopen zomer. Vrijdag 8 oktober staat Bas voor de tweede maal in De Marktkantine. Tijd voor een gesprek over de veranderende muziekindustrie, zijn succeszomer en het 1,2,3, stappenplan voor het maken van een eigen track.

Het festivalseizoen is net ten einde, kun je ons een kleine recap geven van afgelopen zomer? Wat waren de hoogtepunten?

Afgelopen zomer was in vergelijking met de vorige paar seizoenen geheel in contradictie. De boekingen op festivals namen toe in aantallen en kwaliteit, het was echt uniek. Natuurlijk opende ik veel dingen maar het feit dat ik de kans kreeg op groot geluid te draaien, op professionele podia met grote decors, ja dat is geweldig. Ik had echt het gevoel van; ja, ik sta nu ergens.

Naast de grotere podia heb ik ook zeker ook veel kleinere gigs gehad deze zomer. Ik stond bij Op Dreef en mocht afsluiten na Nuno Dos Santos, die ik overigens erg ambieer. Hij zat er lekker in, maar wilde een iets andere sound laten horen en ik besloot wel echt vast te houden aan mijn eigen sound. In het begin merkte ik nog dat het publiek er wat moeite mee had, maar toch besloten die consistente lijn aan te houden. Maar op een gegeven moment was er een omslagpunt dat het publiek meer naar mij toe trok, er wordt meer gedanst en dan op het moment suprême: bam, heb je iedereen mee en kun je alles maken wat je wil. Uiteindelijk heb ik 3 keer opnieuw een nieuwe afsluitplaat moeten zoeken, we konden niet stoppen..

Was dat het absolute hoogtepunt van afgelopen zomer?

Wel één van de maar niet de absolute. Nee, dat was de all nighter die ik mocht doen in de Sugar Factory. De avond verliep zo sick. Je bent er continu mee bezig en denkt alleen maar: “Shit, ik hoop dat ik die club vol kan krijgen.” De meeste spanning ging dan ook niet over de platenkeuze maar meer over hoe de avond technisch zou verlopen en of er überhaupt mensen zouden komen. Doodeng ja.

Hoe bereid je je voor op zo’n all nighter?

Ik begon een week van tevoren muziek bij elkaar te sprokkelen en de grote lijnen uit te denken. Ik wilde zachtjes beginnen met wat ambient, een beetje rustig en daarna langzaam opbouwen en lekker lang uitsmeren. Het event begon om 00:00 maar voordat het begon stond er al een behoorlijke rij voor de deur. Voor mijn gevoel stonden er een kwartiertje later al zo’n 150 man in de zaal. Dan doe je wel een concessie en begin je eerder al iets harder te draaien. Het was een verrijking zo lang te mogen draaien. Tuurlijk kun je een stukje magie creëren in een 2-uurs set, maar de volledige 5 uur leent zich daar zoveel beter voor. Je kunt het publiek dan meenemen.

Probeer je dan voor het publiek te draaien of houd je stoïcijns vast aan wat je zelf tof vind?

Ik ben zeker met het publiek bezig maar altijd binnen mijn eigen muzikale kaders. Ik denk dat je een artiest moet kunnen herkennen aan een bepaalde sound. Tuurlijk kun je die sound ombuigen zodat je het publiek pakt alleen moet je niet te ver afwijken van de kern. Dan ben je niet meer die echte gast snapje? Ik denk dat wanneer je zo dicht mogelijk bij jezelf blijft, het publiek je sound ook meer waardeert. Er zijn uiteraard ook marges. Zo zou ik bij een afsluitende set bijvoorbeeld niet 2 uur ambient draaien, maar hou het wel dicht bij jezelf. Dat is belangrijk.

Wat als die specifieke sound niet aanslaat?

Ja dat is jammer. Je hoopt dat het zich verspreidt als een olievlek maar het kan inderdaad ook niet aanslaan. Ik vraag me af hoeveel energie je nog haalt uit iets waar je persoonlijk niet gelukkig van wordt of achter staat.

dsc_1714kl600px

Nu we het dan toch over olievlekken hebben, hoe staat de olievlek van Bas Dobbelaer ervoor? Op welk punt in je carrière bevindt jouw muziek zich?

Oeeh, dat vind ik heel lastig. Ik zou zeggen dat mijn naam meer in de olievlek zit dan mijn geluid. Dus ze hebben misschien wel van Bas Dobbelaer gehoord maar weten niet precies wat ik doe. Ik ben denk ik nog niet die hele grote olievlek haha.

In een vorig interview met 3voor12 vertelde je dat je bang was de je sound te mainstream werd. Hoe sta je daar nu tegenover?

Poeh, dat moet ik even terughalen ook. Volgens mij zei ik toen iets van: “Hoe meer mensen luisteren naar toegankelijke techno of hoe je het ook wil labelen, hoe sterker de underground scene ook wordt.” Daar sta ik nog wel achter. Er is in muziek vaak een toegankelijke bovenlaag die misschien wel mainstream wordt bevonden, maar puristen bijvoorbeeld zullen altijd op zoek gaan naar die diepere laag. Het houdt elkaar mooi in balans. Ik denk dat mijn sound zich wel wat meer in die diepere laag bevindt, alhoewel ik er geen vinger op kan leggen wanneer iets toegankelijk is. Ik weet het echt niet, ik denk dat dit voor iedereen anders is. En muziek in hokjes plaatsen is een beetje overdreven.

Merk je dat ook in Amsterdam?

Ja, Amsterdam is het schoolvoorbeeld van een elektronische muziek-georiënteerde stad. Er openen nu een paar nieuwe venues zoals Shelter en de Claire en die spelen beide in op die markt van elektronische muziek. Maar doordat het aanbod zo groot is, is er een sterkere concurrentie en moet je je onderscheiden als club zijnde. Het niveau wordt zo enorm omhoog getild en het leuke is dat iedere club een geheel eigen profiel en identiteit creëert..

In welke projecten verdiep jij je momenteel?

Ik werk parttime als webdesigner en heb daarnaast de volledige focus op muziek en het produceren ervan. Dat is alleen nog een lange weg te gaan aangezien ik behoorlijk streng op mijzelf ben haha. Het is basically een soort stappenplan wat je doorloopt waar de weg naar acceptatie soms wat lastig is.  

Wat dan?

Fase 1:In het begin probeer je het programma en de tools onder handen te krijgen. Veel oefenen, veel pielen en veel kloten waarin je je begeeft in een vrije wereld waar geen goed of fout is. Het is louter experimenteren en plezier hebben.

Fase 2: Is het definiëren van de sound. Je probeert een eigen sound te kneden die eigenlijk voelt als thuis. Dat is een hele lange weg van vallen en opstaan, uitproberen en weer doorgaan. Als het goed is heb je na een tijdje wel een hoek gevonden waarbinnen je wilt opereren.

Fase 3: Is het fine tunen van een track en zorgen dat het mix-technisch klopt. Staat de kick niet te hard? Hoe is die drum daar? Eigenlijk een soort mierenneuken voor gevorderden en jezelf continu wijzen op fouten. Maar het is wel nodig om een potentiele track tot het maximale te benutten.

Je hebt alle fases doorlopen maar nog niets uitgebracht. Kan het ook de angst zijn dat de eerste plaat die je uitbrengt geen succes wordt?

Zou kunnen maar dat denk ik niet. Wanneer ik dit reflecteer op mijn draaien ben ik eigenlijk nooit bang voor de mening van anderen; Dit is wie ik ben en dit is mijn sound. Met platen releasen gaat diezelfde attitude op denk ik. Maar aan de andere kant, dan had ik misschien wel al iets uitgebracht haha. Dus ja misschien wel, who know’s.

Heb je wel al iets klaar liggen?

Ja klaar, wat is klaar? Voor mijn gevoel is iets nooit echt ‘af’. Dus je blijft eraan sleutelen en polijsten. Daarnaast denk ik wel dat je voor jezelf een soort bibliotheek moet opbouwen waarin je je releases verspreidt. Zo heb je altijd iets achter de hand en is het niet zo dat je na je eerste EP twee jaren muzikaal droogstaat. Ik gun mezelf dus de tijd om te spelen in die vrije ruimte en kijken waar ik écht naartoe wil. Die periode had ik wel nodig om te kijken wat nou de sound van Bas Dobbelaer is. Het hoeft allemaal niet zo gehaast van mij.

dsc_1777kl600px

Je staat nu op een kantelpunt van amateur naar professioneel artiest. Hoe kijk je hier zelf tegenaan?

Dat vind ik heel tof om te horen! Ik denk dat ik wel voorzichtig mag zeggen dat afgelopen jaar een goed jaar is geweest. Ik ben meer betrokken bij gevestigde partijen en de gigs worden langzaamaan steeds groter. En natuurlijk steek ik er heel veel tijd en energie in maar het heeft wat mij betreft geen haast. Ik ben er niet financieel afhankelijk van dus het wordt ook geen ‘moetje’, hierdoor kan ik wel de kwaliteit waarborgen. Ik vind die balans tussen mijn parttime baan en DJ ook heel fijn. Het is afwisselend en de meeste muziek luister ik eigenlijk op m’n werk.

Zou je je een leven kunnen voorstellen waarin je enkel en alleen artiest zou zijn?

Misschien later. Voor nu vind ik mijn parttime baan een hele prettige change of scenery. Zoals ik al zei luister ik daar veel naar wat anderen op dit moment doen, of vis je er weer een dikke track uit. Op dit moment vind ik productiewise gasten als Dorisburg, Mattheis of een Conforce heel erg interessant. Even kijken, wat vind ik nog meer tof? Qua dj’en vind ik een Ben Ufo of Joy Orbison ook erg dik, die een beetje de grenzen opzoeken waardoor je het soms even helemaal kwijt bent. Daarnaast is Mano le Tough een idool voor mij. Hij kan echt met 2 platen een set helemaal turnen, zo kan hij perfect de rust behouden of juist het tempo opvoeren. Dit weet hij op de een of andere manier (zijn manier) altijd perfect te timen. Hij behoort niet voor niets tot de top natuurlijk.

In januari heb je al eens in De Marktkantine gestaan. Hoe heb je dat ervaren?

Ja heel sick! Het was in de tweede zaal en het was goed donker, alleen lampjes die aan en uit gingen en verder geen poespas. Ik opende twee uur maar mocht toch nog een half uurtje door, dat was top. Die avond stond ik samen met Cowboy Rhythmbox en Erol Alkan. Ik denk stiekem ook wel een beetje dat in januari de geboorte al was voor m’n goede zomer. Die maand stond ik in Radion op een hele toffe avond, in Cruquiusgilde met Reza, Tim Hoeben en Patrice Baumel en dan als kers op de taart De Marktkantine. Toen kwamen net de boekingen voor het festivalseizoen en ik ben net op tijd ingehaakt.

Je hebt de eer af te sluiten na Dave DK en Kasper Bjørke, hoe is dat?

Ja dat zijn geweldige artiesten, bijna magnifique. Zeker Dave ambieer ik heel erg, die heb ik ook twee keer gezien. Hij heeft een hele mooie sound, hoge delays en stukmakende geluiden. Een soort perfecte imperfectie. Dave DK is misschien wel de optelsom van Robag Wruhme en Christian Löffler. Geen idee of hij dat ook zo ziet haha. Kasper blijft nog even een verrassing, die heb ik nog nooit live gezien. Het chille aan de venue is dat je als bezoeker zo heerlijk twee kanten op kunt. Je hebt de grote zaal waar het meestal helemaal los gaat maar je hebt ook zaal 2, met een compleet andere vibe. Het kleine kindje van De Marktkantine noem ik het altijd maar. Je hebt heel erg de bewegingsvrijheid en kan de sound afstemmen op je eigen mood. Dat feest heel prettig.

Tot slot nog de podcast die je had opgenomen. Waar heb je hiervoor de inspiratie vandaan gehaald?

To be honest doe ik dat altijd in dezelfde flow. Ik selecteer m’n tracks op clubplaten en podcastplaten, met enige overlap natuurlijk. Met deze mix heb ik een rustige lijn aangehouden waar wel meerdere invloeden in terugkomen. Het begint met wat ambient maar het einde lijkt wel een beetje electric-achtig. Ambient geeft zo’n lekkere reset, even down to earth en vanaf 0 beginnen.

Bas Dobbelaer is op vrijdag 8 oktober samen met Dave DK en Kasper Bjørke te aanschouwen in De Marktkantine.Bekijk hier het Facebook event als je zin hebt in net even iets anders.